• Παλεύοντας να νιώσω σαν «γυναίκα».

    Η υπογονιμότητα και οι πολυκυστικές ωοθήκες με έχουν κάνει και νιώθω σαν θυμωμένος έφηβος και άντρας... όχι γυναίκα.

  • Κρατώντας το κεφάλι ψηλά

    Θα συνεχίσω να προσπαθώ και δεν θα τα παρατήσω. Ξέρω πως αν συνεχίσω να έχω πίστη, τα χρήματα για την θεραπευτική αγωγή κάπου θα βρεθούν. .

  • Νιώθω στεναχώρια…

    Βίωσα όλα τα συναισθήματα, πλην αυτού που λαχταρούσα περισσότερο, την αποδοχή. Δεν έχω φτάσει σε αυτό το σημείο εδώ και 17 χρόνια, όσο δηλαδή έχει διαρκέσει και η διαδρομή μας προς την δημιουργία μιας οικογένειας.

  • Στείρα και όχι «χωρίς παιδί»

    Κανείς δεν φαίνεται να είναι σε θέση να καταλάβει πως ενώ λατρεύω τον θετό μου γιο, παραμένω η «στείρα».

  • Πόνος και Θλίψη

    Προσπαθούμε να κάνουμε παιδί εδώ και δέκα χρόνια, έχω πολυκυστικές ωοθήκες. Οι φίλοι μας και τα υπόλοιπα μέλη των οικογενειών μας αποκτάνε τα δικά τους παιδιά ξανά και ξανά.

 Μυστική Πύλη
...γύρισε το κλειδί

Υπο_γόνιμες σκέψεις...

 

 

 

 

 

Σαν σήμερα τρία χρόνια πριν, έφτασε αυτή η καταστροφική μέρα που ήρθαν πρόωρα στον κόσμο τα δίδυμα μου και έφυγαν. Έχουμε βιωσει πολλές δύσκολες καταστάσεις έκτοτε. Ήταν ένας μεγάλος αγώνας να καταφέρουμε να μείνω έγκυος, ήταν η πρώτη μου εγκυμοσύνη, ύστερα από δυο χρόνια προσπαθειών και 2 εξωσωματικές. Η εγκυμοσύνη ήταν κάτι το καταπληκτικό για μένα, αλλά

συγχρόνως και πολύ δύσκολη. Και ξαφνικά μια μέρα όλα τελείωσαν πολύ σύντομα, με τον σύζυγο μου και μένα να νιώθουμε στενοχωρημένοι, συντετριμμένοι και χωρίς καμία ελπίδα ότι θα καταφέρουμε κάποια στιγμή να αποκτήσουμε παιδί.

Το να ξαναβρούμε το χαμόγελο μας είναι μια διαδικασία που μας έχει πάρει αρκετό χρόνο καθώς όταν καταφέρνουμε να κάνουμε κάποια βήματα μπροστά ξαναγυρνάμε στην ίδια ψυχολογική κατάσταση με κάθε αποτυχημένο κύκλο ή αποβολή. Αλλά συνεχίζουμε την προσπάθεια και αναζητάμε τις στιγμές χαράς και ευτυχίας παρ’ όλη τη λύπη που νιώθουμε. Ο καθένας από μας προσπαθεί με τον δικό του τρόπο να ξεπεράσει αυτή την άσχημη κατάσταση (και ειλικρινά πιστεύω πως εγώ τα καταφέρνω πολύ καλύτερα απο αυτόν, καθώς αυτή η χρονιά ήταν επαναστατική για μένα και με βοήθησε να δω με πιο θετική ματιά τη ζωή). Στην πρώτη επέτειο της γεννήσεως και του θανάτου των διδύμων μας δεν μπορούσα να καταλάβω αν υπήρχε νόημα στο να συνεχίσω να ζω αν δεν έχω παιδιά. Τώρα ξέρω πως η ζωή μου έχει έναν σκοπό ακόμα κι αν δεν αποκτήσω ποτέ παιδί. Και μπορεί να μην ξέρω ακόμα ποιος ακριβώς είναι αυτός ο σκοπός, μιας και πάντα πίστευα πως ήταν να γίνω μητέρα, ξέρω όμως πως θα τον βρω όπως και να έχει. Eλπίζω πως κάποια στιγμή θα καταφέρω να γίνω μητέρα και να αποκτήσω τα παιδιά που ήδη υπάρχουν στην καρδιά μου και έτσι η ζωή μου να αποκτήσει ένα άλλο νόημα. Μέχρι τότε, θα συνεχίζω να ωριμάζω, να μαθαίνω, να εύχομαι και να ελπίζω.
Aυτό που θέλω να πω σήμερα είναι ένα «Χρόνια Πολλά» στα δίδυμα αγόρια μου. Μου λείπετε. Σας ευχαριστώ για τον χρόνο που περάσαμε μαζί και τη χαρά και τον ενθουσιασμό που μοιραστήκαμε. Σας ευχαριστώ επίσης για όσα με βοηθήσατε να μάθω και να συνειδητοποιήσω μέσω της απουσίας σας από τη ζωή μου, και για όλες τις ευκαιρίες που μου δώσατε να ωριμάσω και να προετοιμαστώ για τη μητρότητα. Αν εσείς ή τα αδέρφια σας επιθυμείτε να επιστρέψετε σύντομα κατά τη διάρκεια του έβδομου κύκλου μου, είμαι έτοιμη και σας περιμένω με ανοιχτες αγκάλες.

 

 

Πηγή http://justanotherinfertilityblog.com

Μετάφραση κειμένου: Πουλάκου Κωσταντίνα

 

Copyright © 2017 Μυστική Πύλη - mitrotita.gr Rights Reserved.
SlideBar

Τέλος συζήτησης

SlideBar