• Παλεύοντας να νιώσω σαν «γυναίκα».

    Η υπογονιμότητα και οι πολυκυστικές ωοθήκες με έχουν κάνει και νιώθω σαν θυμωμένος έφηβος και άντρας... όχι γυναίκα.

  • Κρατώντας το κεφάλι ψηλά

    Θα συνεχίσω να προσπαθώ και δεν θα τα παρατήσω. Ξέρω πως αν συνεχίσω να έχω πίστη, τα χρήματα για την θεραπευτική αγωγή κάπου θα βρεθούν. .

  • Νιώθω στεναχώρια…

    Βίωσα όλα τα συναισθήματα, πλην αυτού που λαχταρούσα περισσότερο, την αποδοχή. Δεν έχω φτάσει σε αυτό το σημείο εδώ και 17 χρόνια, όσο δηλαδή έχει διαρκέσει και η διαδρομή μας προς την δημιουργία μιας οικογένειας.

  • Στείρα και όχι «χωρίς παιδί»

    Κανείς δεν φαίνεται να είναι σε θέση να καταλάβει πως ενώ λατρεύω τον θετό μου γιο, παραμένω η «στείρα».

  • Πόνος και Θλίψη

    Προσπαθούμε να κάνουμε παιδί εδώ και δέκα χρόνια, έχω πολυκυστικές ωοθήκες. Οι φίλοι μας και τα υπόλοιπα μέλη των οικογενειών μας αποκτάνε τα δικά τους παιδιά ξανά και ξανά.

 Μυστική Πύλη
...γύρισε το κλειδί

Υπο_γόνιμες σκέψεις...

 

 

 

 

 

Ξέρω πως γίνομαι μελοδραματική, κλαψιάρα και ίσως λίγο υπερβολική. Δεν νιώθω σαν να είμαι η μόνη που δεν μένει έγκυος, αλλά αυτός ο τίτλος με έκανε να χαμογελάσω και αυτό είναι που χρειάζομαι αυτή τη στιγμή. Πριν λίγο μίλησα στο τηλέφωνο με τη μητέρα μου...

Μου είπε πως δεν ήθελε να με αναστατώσει, αλλά να με ενημερώσει η ίδια, πριν το μάθω από κάποιον φίλο που το άκουσε από κάποιον άλλον φίλο, ότι δηλαδή η αδελφή μου είναι έγκυος.

Απ’ ό,τι άκουσα είναι ακόμα πολύ νωρίς, δηλαδή έκανε ένα τεστ εγκυμοσύνης στο σπίτι που βγήκε θετικό.
Η αδερφή μου είναι σχεδόν δέκα χρόνια μικρότερη από μένα. Έγινε 26 χρονών την περασμένη εβδομάδα. Έχει Σύνδρομο Πολυκυστικών Ωοθηκών (ΣΠΩ),και εδώ και ένα χρόνο περίπου προσπαθούν με το άντρα της να συλλάβουν παιδί. Γνωρίζω πως μπορεί να είναι αρκετά δύσκολο να εξελιχθεί ομαλά μια εγκυμοσύνη όταν κάποια γυναίκα έχει ΣΠΩ. Εύχομαι πραγματικά ολόψυχα να πάνε όλα καλά και να μην προκύψει κανένα πρόβλημα
Τα νέα της εγκυμοσύνης της με πείραξαν, δεν το κρύβω. Με πονάει αρκετά, αλλά δεν είμαι τρομερά αναστατωμένη (τουλάχιστον δεν έχω κλάψει ακόμα). Αυτό που νιώθω είναι σαν να είμαι ηττημένη. Ήλπιζα πως θα κάνω εγώ πρώτη μωρό, αφού προσπαθώ εδώ και 7 χρόνια. Αλλά κατά κάποιο τρόπο το είχα φανταστεί πως κάπως έτσι θα κατέληγαν τα πράγματα. Η ζωή συνεχίζεται …. Δεν μπορεί να βρίσκεται σε αναμονή, επειδή η δικιά μου δεν πηγαίνει έτσι όπως εγώ θα ήθελα.


Γνωρίζω πως όλο αυτό το θέμα της υπογονιμότητας, στην τελική, με κάνει καλύτερο άνθρωπο. Με ανάγκασε να εξερευνήσω πράγματα που ίσως να μην εξερευνούσα ποτέ υπό άλλες συνθήκες, να μάθω περισσότερα πράγματα για το σώμα μου και πώς αυτό λειτουργεί, να εξετάσω την αντίληψη που έχω για τον κόσμο και την θέση μου μέσα σε αυτόν, να σηκώσω τον εαυτό μου από τα βάθη της απελπισίας και να καταφέρω να πάω μπροστά με μία δύναμη και μία αποφασιστικότητα που δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ ότι έχω – αλλά μερικές φορές, τα πράγματα είναι απλώς χάλια.

 

Αιμιλία

Copyright © 2017 Μυστική Πύλη - mitrotita.gr Rights Reserved.
SlideBar

Τέλος συζήτησης

SlideBar