• Παλεύοντας να νιώσω σαν «γυναίκα».

    Η υπογονιμότητα και οι πολυκυστικές ωοθήκες με έχουν κάνει και νιώθω σαν θυμωμένος έφηβος και άντρας... όχι γυναίκα.

  • Κρατώντας το κεφάλι ψηλά

    Θα συνεχίσω να προσπαθώ και δεν θα τα παρατήσω. Ξέρω πως αν συνεχίσω να έχω πίστη, τα χρήματα για την θεραπευτική αγωγή κάπου θα βρεθούν. .

  • Νιώθω στεναχώρια…

    Βίωσα όλα τα συναισθήματα, πλην αυτού που λαχταρούσα περισσότερο, την αποδοχή. Δεν έχω φτάσει σε αυτό το σημείο εδώ και 17 χρόνια, όσο δηλαδή έχει διαρκέσει και η διαδρομή μας προς την δημιουργία μιας οικογένειας.

  • Στείρα και όχι «χωρίς παιδί»

    Κανείς δεν φαίνεται να είναι σε θέση να καταλάβει πως ενώ λατρεύω τον θετό μου γιο, παραμένω η «στείρα».

  • Πόνος και Θλίψη

    Προσπαθούμε να κάνουμε παιδί εδώ και δέκα χρόνια, έχω πολυκυστικές ωοθήκες. Οι φίλοι μας και τα υπόλοιπα μέλη των οικογενειών μας αποκτάνε τα δικά τους παιδιά ξανά και ξανά.

 Μυστική Πύλη
...γύρισε το κλειδί

Υπο_γόνιμες σκέψεις...

“Σώνει και ντε...αν δεν μπορείς! Τι ψύχωση και αυτή να κάνεις παιδί. Τρέλα το λένε.... ΑΙΝΤΕ για ζουρλομανδύα .”

Το παραπάνω σχόλιο τοποθετήθηκε από κάποια κυρία (πιθανόν μάνα), μόλις χθες σε μια ομάδα στην οποία κοινοποιήθηκαν τα λόγια μιας υπογόνιμης.

Ομολογώ πως προβληματίστηκα και σοκαρίστηκα μαζί. Θέλησα να μπω στη διαδικασία να απαντήσω αλλά δεν το έκανα. Ο λόγος; Δεν τον ξέρω….

Αρχικά στεναχωρήθηκα που το 2015,σε μια εποχή που σφύζει από ενημέρωση,γνώσεις,ανώτερες ιδέες,εξελιγμένη κουλτούρα να βρίσκεις ανθρώπους που σκέφτονται ακόμα σαν την γιαγιά μου,η οποία  γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια εποχή που η γνώση προοριζόταν μόνο για τους προύχοντες. Αν άκουγα την παραπάνω πρόταση από αυτήν (ο θεός να αναπαύσει τη ψυχούλα της) θα το θεωρούσα απόλυτα φυσιολογικό και θα ευχαριστούσα τον θεό που με έστειλε στη γη όχι το 1900 αλλά αρκετά χρόνια αργότερα.

Παραμένοντας μπροστά στην οθόνη-αποσβολωμένη από το σχόλιο της  μάνας,ένιωσα λύπη γι αυτήν,χαρά για μένα που ανήκω στην υπογονιμότητα.

Θυμήθηκα τον αγώνα που έκανα τότε…την «ψύχωση» μου.

Και σας απαντώ : Όχι φίλοι μου….δεν ήταν «ψύχωση» …ήταν ανάγκη για ολοκλήρωση της ύπαρξής μου όπως κάθε ανθρώπου άλλωστε .Αν το ανθρώπινο είδος δεν είχε υποσυνείδητα ή  μη την ανάγκη αυτή… θα είχε εξαφανιστεί εδώ και χιλιάδες χρόνια.

 

Γιατί λοιπόν κατηγορούμαι εγώ και κάθε υπογόνιμη από αυτή τη κοινωνία;

 

Επειδή για μένα η ανάγκη αυτή δεν μπορεί να εκπληρωθεί με τον φυσιολογικό τρόπο;

Δεν έχω το δικαίωμα να προσπαθήσω ξανά και ξανά;

Δεν έχω το δικαίωμα να προσπαθήσω ξανά και ξανά για ένα παιδί και όχι για βίλες,διακοπές,διασκέδαση,πολυτελή αυτοκίνητα,ποτά,ξενύχτια; (αυτοί που το κάνουν  τι είναι;)

Είμαι υποχρεωμένη να προσπαθώ ξανά και ξανά κουβαλώντας την ταμπέλα της τρελής , της ψυχωτικής, της ανώμαλης, της στείρας;

Γιατί αν ήμουν καρκινοπαθής θα έπρεπε να αγωνιστώ για να ζήσω;( αφού έτσι κι αλλιώς μια μέρα θα πεθάνω) ενώ ο αντίστοιχος αγώνας για το παιδί λέγεται «ψύχωση»;

Κάποιοι φίλοι αναρωτιούνται και το εκφράζουν και γραπτώς….

 

 «Μα γιατί δεν υιοθετείς ένα από τα τόσα δυστυχισμένα πλάσματα που στεγάζονται σε ορφανοτροφεία;»

 

Και απαντώ ρωτώντας  όλους αυτούς….

Γιατί αναλώνεστε στο να ψάχνετε το γιατί και το διότι; …Γιατί δεν απευθύνεστε στο πολιτικό ή κοινωνικό μας σύστημα που προτιμά να κρατά στα ιδρύματα όλα αυτά τα ορφανά για να εξασφαλίζονται οι  θέσεις εργασίας, παρά να τα δώσει σε ανθρώπους που λαχταρούν να γεμίσει το σπίτι τους χαρά.

Έχει κανείς από σας που ρωτάτε,μπει στη διαδικασία να ελέγξει τις προϋποθέσεις και τα κριτήρια που απαιτούνται για να πάρεις ένα παιδί; (έστω στο όνομα της μεγαλοψυχίας του)

Έχει μπλεχθεί στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και του δημοσίου;

Έχει ρωτήσει πόσα  χρόνια αναμονής χρειάζονται  για να κριθεί αν είσαι ο ιδανικός «γονέας» για να μεγαλώσεις το παιδί ;

 

Φυσικά και όχι….γιατί η κοινή γνώμη πάντα κρίνει εκ του ασφαλούς και με γνώμονα το δικαίωμα της να λέει ότι πιστεύει…αβίαστα και απαίδευτα! Πιστεύω ότι ο Βόλταρες άδικα αγωνίστηκε στην Γαλλική Επανάσταση!

Το κείμενο της υπογόνιμης ουσιαστικά απευθυνόταν στην κοινή γνώμη που η απάντηση της ήταν:  «ΑΙΝΤΕ για ζουρλομανδύα» έτσι απλά….αβίαστα!

 

Εύχομαι πραγματικά και αληθινά σε αυτή τη μάνα, να μη βιώσει η ίδια αλλά ούτε κάποιο κοντινό της πρόσωπο την Υπογονιμότητα ,διότι στην κρίση που ζούμε φοβάμαι ότι δε θα μπορέσει να συγκεντρώσει τα χρήματα για την αγορά του ζουρλομανδύα…αφού μάλλον μόνο αυτό θα έχει να προσφέρει!

 

Νιώθω τυχερή που ανήκω στην ομάδα της Υπογονιμότητας (μιας και  η κοινωνία μας εντάσσει σε ξεχωριστή ομάδα)  … γιατί παιδεύτηκα…γιατί μέσα από  τον προσωπικό μου  αγώνα προς την γονεικότητα, έγινα καλύτερος άνθρωπος, καλύτερος γονέας, άλλαξα ιδεολογία, πιστεύω και αξίες …έμαθα να μη κρίνω εκ του ασφαλούς κυρίως για πράγματα που δεν έχω βιώσει…..γιατί κακά τα ψέματα φίλοι μου….όσο είσαι έξω από το χορό….πολλά τραγούδια ξέρεις….που έλεγε και η γιαγιά μου!!!

 

Αφιέρωση: στην πολυαγαπημένη γιαγιά μου που το μοναδικό που μπόρεσε να δώσει ως συμπαράσταση στον αγώνα μου- ήταν το χάδι της!

 

Βίκυ

Copyright © 2017 Μυστική Πύλη - mitrotita.gr Rights Reserved.
SlideBar

Τέλος συζήτησης

SlideBar