Έπεσαν στα χέρια μου κάποιες ιστορίες. Η ιστορία μιας Τασούλας, μιας Λίτσας, μιας Σοφίας... 

Κοπέλες που δεν γνωρίζω προσωπικά, δεν έχουμε μιλήσει ποτέ, δεν έχουμε βρεθεί ούτε για καφέ.

Κι όμως έχουμε ζήσει τον ίδιο εφιάλτη, έχουμε περπατήσει τον ίδιο δύσκολο δρόμο και έχουμε βιώματα που αν τα εξιστορήσει μία θα βρεθούμε να συμφωνούμε και να κουνάμε συγκαταβατικά το κεφάλι σε κάποια σημεία γιατί Ναι! Το πέρασα κι εγώ αυτό....

Κάθε μια από αυτές τις ιστορίες περνά ένα δικό της μήνυμα, αλλά κυρίως δηλώνει ότι σε αυτό το δύσβατο μονοπάτι της υπογονιμότητας δεν είσαι (η) μόνη…..

Στείλε τη δική σου ιστορία στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.δώσε το κουράγιο, την ελπίδα, την πίστη που κάθε υπογόνιμη χρειάζεται για να συνεχίσει τον αγώνα προς την γονεικότητα.