• Παλεύοντας να νιώσω σαν «γυναίκα».

    Η υπογονιμότητα και οι πολυκυστικές ωοθήκες με έχουν κάνει και νιώθω σαν θυμωμένος έφηβος και άντρας... όχι γυναίκα.

  • Κρατώντας το κεφάλι ψηλά

    Θα συνεχίσω να προσπαθώ και δεν θα τα παρατήσω. Ξέρω πως αν συνεχίσω να έχω πίστη, τα χρήματα για την θεραπευτική αγωγή κάπου θα βρεθούν. .

  • Νιώθω στεναχώρια…

    Βίωσα όλα τα συναισθήματα, πλην αυτού που λαχταρούσα περισσότερο, την αποδοχή. Δεν έχω φτάσει σε αυτό το σημείο εδώ και 17 χρόνια, όσο δηλαδή έχει διαρκέσει και η διαδρομή μας προς την δημιουργία μιας οικογένειας.

  • Στείρα και όχι «χωρίς παιδί»

    Κανείς δεν φαίνεται να είναι σε θέση να καταλάβει πως ενώ λατρεύω τον θετό μου γιο, παραμένω η «στείρα».

  • Πόνος και Θλίψη

    Προσπαθούμε να κάνουμε παιδί εδώ και δέκα χρόνια, έχω πολυκυστικές ωοθήκες. Οι φίλοι μας και τα υπόλοιπα μέλη των οικογενειών μας αποκτάνε τα δικά τους παιδιά ξανά και ξανά.

 Μυστική Πύλη
...γύρισε το κλειδί

Υπο_γόνιμες σκέψεις...

Ημερολόγιο

Σεπτέμβριος 2017
Δευ Τρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

 

Το «Υπογονιμότητα: Μιλάμε ανοιχτά» πήρε σάρκα και οστά λίγες μέρες πριν τον ερχομό του 2015.

Δύο γυναίκες, η Μαρία Αναγνωστοπούλου και η Βασιλική Χαντζάκου, σχεδόν άγνωστες μεταξύ τους, αλλά με πολλά κοινά - κυρίαρχο αυτό της υπογονιμότητας, «ενώθηκαν», πίστεψαν η μία στην άλλη, εμπιστεύτηκε η μία την άλλη και το δημιούργησαν.

Ήταν ένα όραμα, ένας πόθος, μία ανάγκη, που χρόνια ζυμώθηκε στην σκέψη της καθεμίας χωριστά. Ο διαφορετικός τόπος διαμονής και ο ελάχιστος ελεύθερος χρόνος και των δυο, δεν στάθηκαν εμπόδιο στην υλοποίηση του κοινού οράματος. Πολλά ραντεβού είχαν οριστεί, άλλα τόσα είχαν ακυρωθεί.

Όταν όμως θέλεις κάτι πολύ, το σύμπαν λέει θα συναινέσει. Και αυτό έγινε. Μία συνάντηση, ένας καφές, μια ανάλαφρη κουβεντούλα, ήταν αυτό που τελικά χρειαζόταν για να ανοιχτεί η μία στην άλλη και να μοιραστούν τα όνειρα τους. Ακολούθησαν αρκετές συναντήσεις, συνομιλίες στο τηλέφωνο, στο Skype, μηνύματα και συζητήσεις από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Και το «Υπογονιμότητα: Μιλάμε ανοιχτά» γεννήθηκε…

Η Μαρία Αναγνωστοπούλου, τοπογράφος μηχανικός, παντρεμένη, ζει και εργάζεται στην Αθήνα και ακόμα προσπαθεί να γίνει μητέρα. Μετά την δουλειά της, ασχολείται με το πόρταλ, που ήδη μετρά 1,5 χρόνο στον ιντερνετικό «αέρα», www.IVFforums.gr. Ένα πόρταλ που δημιούργησε με πολύ κόπο και πολλή αγάπη και που η ίδια δηλώνει ότι είναι το πρώτο της «παιδί».
Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια πανέμορφη επαρχιακή πόλη του Θεσσαλικού κάμπου, τα Τρίκαλα. Εκεί στις καταπράσινες όχθες του ποταμού που χωρίζει στα δύο την πόλη, έκανε όνειρα για το μέλλον. Πάντα ήθελε να φύγει και να μείνει στην πρωτεύουσα, τα όνειρά της δεν χωρούσαν στην μικρή πόλη! Προσπάθησε πολύ και το «εισιτήριο» ήρθε στα χέρια της δια μέσου των πανελλαδικών εξετάσεων! Έτσι ξεκίνησε το πρώτο «ταξίδι» της ζωής της στην πολυπόθητη Αθήνα. Ολοκλήρωσε της σπουδές της με επιτυχία και είχε τη τύχη και την ικανότητα να εργαστεί στον τομέα που είχε επιλέξει. Ερωτεύτηκε τον αγαπημένο της σύζυγο και αποφάσισε να παντρευτεί πριν κάποια χρόνια.
Ζούσε μια «γεμάτη» και παράλληλα «ήρεμη» ζωή ώσπου της «χτύπησε» την πόρτα η Υπογονιμότητα... και τότε ήταν που ξεκίνησε το δεύτερο μεγάλο και όχι τόσο εύκολο «ταξίδι» της Ζωής της!
Αφετηρία: Μάρτιος του 2007, η πρώτη αποτυχημένη εξωσωματική. Τον Σεπτέμβρη του 2007 θετικό το αποτέλεσμα με δίδυμη κύηση. Το ένα έμβρυο αποβλήθηκε και στο δεύτερο έγινε απόξεση λόγω τραχηλικής κύησης. Η Τρίτη προσπάθεια έγινε το 2009 με αρνητικό αποτέλεσμα.
Ακολούθησαν 6 χρόνια κατάθλιψης. Με πολύ προσωπική δουλειά και να την βοήθεια του ψυχοθεραπευτή της ξεπεράστηκε. Σεπτέμβριος του 2014, με τη βοήθεια νέου γιατρού και κέντρου εξωσωματικής ελπίζει να αγκαλιάσει το όνειρο.

Η Βασιλική Χαντζάκου, οικονομολόγος, παντρεμένη και μητέρα δυο υπέροχων παιδιών, ζει και εργάζεται στην Σπάρτη. Σπούδασε στην Αθήνα όπου και παρέμεινε για 11 χρόνια.
Ως φοιτήτρια γνώρισε τον άντρα της ζωής της, ερωτεύτηκαν και μαζί ξεκίνησαν τα όνειρα για τη δημιουργία της δικής τους οικογένειας. Μετά το γάμο τους και την κοινή τους απόφαση να μεγαλώσουν τα παιδιά τους στο τόπο καταγωγής τους επέστρεψαν στην Σπάρτη και οι προσπάθειες ξεκίνησαν…
Ένα χρόνο μετά, ήρθαν αντιμέτωποι με την πιο σκληρή πραγματικότητα που ακούει στο όνομα.«Υπογονιμότητα». Ήταν δύσκολο και για τους δυο να το διαχειριστούν. Οι προσπάθειες κράτησαν έξι συνεχόμενα χρόνια. Σ ’έναν αγώνα που πολλές φορές τους φάνηκε άνισος και σκληρός με περίσσεια υπομονής και καρτερικότητας βιώσαν τον πόνο, την απώλεια, την απογοήτευση. Μια σύντομη περιγραφεί κάνει λόγο για 14 σπερματεγχύσεις, δυο αποβολές, τέσσερα χειρουργεία, μια εξωσωματική. Μετά την δεύτερη της αποβολή, πεπεισμένη αυτή, αλλά και ο σύζυγός της ότι δε θα τα καταφέρουν κάνει αίτηση στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο και ξεκινά το 2006 τις σπουδές της στις Φυσικές Επιστήμες με όραμα την εξειδίκευση της στην Γενετική, το οποίο φιλοδοξεί να εκπληρώσει.
Το 2007 μετά από παρότρυνση του γιατρού της αλλά και του συζύγου της δίνει την τελευταία ευκαιρία στο όνειρο, πιο επιθετικά με την πρώτη της εξωσωματική. Το θετικό αποτέλεσμα την 1 Οκτωβρίου του 2007 ήταν απρόσμενο. Τον Απρίλιο του 2008 κατάφεραν να φέρουν στον κόσμο τα δίδυμα παιδιά τους (ένα αγόρι και ένα κορίτσι) που σήμερα είναι μόλις 7 χρονών.
Αμέσως μετά τη γέννηση τους αποφάσισε να δημιουργήσει ένα διαδικτυακό τόπο εκπληρώνοντας την υπόσχεση που είχε δώσει στα δυο παιδιά που έχασε κατά τη διάρκεια των προσπαθειών, με στόχο να προσφέρει τη βοήθεια του σε κάθε γυναίκα που καλείται να περπατήσει το δύσβατο μονοπάτι της Υπογονιμότητας.
Έτσι εμπνεύστηκε το www.mitrotita.gr και λίγα χρόνια αργότερα άνοιξε την «Μυστική Πύλη», μια κλειστή ομάδα στο Facebook που φιλοξενεί και δίνει βήμα σε κάθε υπογόνιμη που έχει την ανάγκη καθοδήγησης αλλά και ψυχολογικής υποστήριξης. Φιλοδοξεί να προσφέρει ακόμα περισσότερα στο μέλλον!

Copyright © 2017 Μυστική Πύλη - mitrotita.gr Rights Reserved.
SlideBar

Τέλος συζήτησης

SlideBar