• Παλεύοντας να νιώσω σαν «γυναίκα».

    Η υπογονιμότητα και οι πολυκυστικές ωοθήκες με έχουν κάνει και νιώθω σαν θυμωμένος έφηβος και άντρας... όχι γυναίκα.

  • Κρατώντας το κεφάλι ψηλά

    Θα συνεχίσω να προσπαθώ και δεν θα τα παρατήσω. Ξέρω πως αν συνεχίσω να έχω πίστη, τα χρήματα για την θεραπευτική αγωγή κάπου θα βρεθούν. .

  • Νιώθω στεναχώρια…

    Βίωσα όλα τα συναισθήματα, πλην αυτού που λαχταρούσα περισσότερο, την αποδοχή. Δεν έχω φτάσει σε αυτό το σημείο εδώ και 17 χρόνια, όσο δηλαδή έχει διαρκέσει και η διαδρομή μας προς την δημιουργία μιας οικογένειας.

  • Στείρα και όχι «χωρίς παιδί»

    Κανείς δεν φαίνεται να είναι σε θέση να καταλάβει πως ενώ λατρεύω τον θετό μου γιο, παραμένω η «στείρα».

  • Πόνος και Θλίψη

    Προσπαθούμε να κάνουμε παιδί εδώ και δέκα χρόνια, έχω πολυκυστικές ωοθήκες. Οι φίλοι μας και τα υπόλοιπα μέλη των οικογενειών μας αποκτάνε τα δικά τους παιδιά ξανά και ξανά.

 Μυστική Πύλη
...γύρισε το κλειδί

Υπο_γόνιμες σκέψεις...

 

 

 

 

 

Όταν σε κάποιον διαγνωστεί με υπογονιμότητα, οι έρευνες έχουν δείξει πως βιώνει επίπεδα άγχους τόσο υψηλά όσο και αυτά ασθενών που έχουν διαγνωσθεί με θανατηφόρες ασθένειες όπως ο καρκίνος...

Παρόλο που η υπογονιμότητα δεν είναι μία ασθένεια που απειλεί τη ζωή κάποιου, τη αλλάζει ριζικά και ανατρέπει ένα από τα πιο βασικά βιολογικά ένστικτα των ζώων, την ικανότητα για αναπαραγωγή.


Η υπογονιμότητα αντιπροσωπεύει την αίσθηση μίας βαθειάς απώλειας για πολλούς ασθενείς, οπότε δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι βιώνουν θλίψη σε τόσο έντονο βαθμό λες κι έχει πεθάνει κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο. Χρησιμοποιώντας το μοντέλο θλίψης του Κούμπλερ-Ρος, παρουσιάζονται παρακάτω τα 5 στάδια θλίψης κατά τη διάρκεια της υπογονιμότητας.


ΑΡΝΗΣΗ
Όταν λαμβάνεις τη διάγνωση ότι είσαι υπογόνιμος, μπορεί και να μην πιστεύεις ότι είναι αλήθεια, λόγω του σοκ που μπορεί να νιώσεις. Ακόμα και αν υπάρχει ιστορικό στην οικογένεια με άτομα τα οποία έχουν βιώσει προβλήματα γονιμότητας ή ακόμα και αν μια γυναίκα υποψιάζεται ότι θα έχει πρόβλημα στο να συλλάβει παιδί, η διάγνωση μπορεί παρ’ όλα αυτά να είναι αφοπλιστική και να προκαλέσει άγχος σε κάποιον. Δεν έχει καμία διαφορά με το να ανακαλύπτουμε πως ένα ηλικιωμένο πρόσωπο έχει πεθάνει-ενώ μπορεί να ήταν κάτι αναπόφευκτο, τα νέα συνεχίζουν να μας σοκάρουν.


ΘΥΜΟΣ
Μπορεί να είσαι θυμωμένος προς τους γιατρούς, «Γιατί δεν το εντόπισαν νωρίτερα;» ή μπορεί να είσαι θυμωμένος με τον ίδιο σου τον εαυτό, «Γιατί δεν σταμάτησα να καπνίζω πιο νωρίς;». Ανεξάρτητα από το με ποιον ή με τι είσαι θυμωμένος, ο θυμός είναι ο φυσικός διάδοχος της άρνησης κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της θλίψης. Μπορεί να είσαι θυμωμένος με τους πάντες και τα πάντα ή με κανέναν και με τίποτα. Έχει να κάνει με την αδικία: η υπογονιμότητα δεν κάνει διακρίσεις, είναι μία βιολογική δυσλειτουργία που δεν είναι «δίκαιη» ή «σωστή» ως προς το ποιον επηρεάζει.


ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ
Αυτό είναι συχνά ένα ιδιαιτέρως επίπονο στάδιο της θλίψης, καθώς αυτός που στενοχωριέται νομίζει πως η πηγή της απώλειας μπορεί με κάποιο τρόπο να αντιστραφεί. Παρ’ όλο που υπάρχουν επιλογές θεραπείας για την υπογονιμότητα, δεν υπάρχει κάποια μαγική λύση που να είναι κατάλληλη για όλους, και καμία εγγύηση ότι θα γίνεις γονιός. Τα ποσοστά επιτυχίας μπορεί να είναι ή και να μην είναι με το μέρος σου, και συχνά τα ζευγάρια θα δοκιμάσουν σχεδόν τα πάντα για να μείνει έγκυος η γυναίκα, σαν να προσπαθούν να αποδείξουν ότι η διάγνωση είναι «λάθος».


ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ
Η κατάθλιψη δεν είναι μόνο μία κοινή φάση της θλίψης αλλά απαντάται αρκετά συχνά και σε αυτούς που πάσχουν από υπογονιμότητα. Από το ότι θρηνούν για την συναισθηματική τους απώλεια που σχετίζεται με την διάγνωση υπογονιμότητας που έλαβαν, μέχρι και για πιο χειροπιαστές απώλειες όπως αποβολές και χαμένους κύκλους, η κατάθλιψη συχνά φτάνει όταν συνειδητοποιείς πως η διαπραγμάτευση δεν λειτουργεί. Συναισθήματα λύπης, κλάμα, ακόμα και αποφυγή δραστηριοτήτων που κάποτε απολάμβανες, είναι όλα συνηθισμένα. Υπάρχει μία ποικιλία από μεθόδους προκειμένου να διαχειριστείς αυτή την κατάσταση: να έχεις ένα προσωπικό ημερολόγιο και να καταγράφεις σε αυτό τα συναισθήματά σου, θεραπεία, ομάδες υποστήριξης, ή ακόμα και φαρμακευτική αγωγή. Παρ’ όλα αυτά, αν η κατάθλιψη αρχίζει και παρεμβαίνει στην καθημερινότητα σου ή κάνεις σκέψεις να προκαλέσεις κακό στον εαυτό σου ή σε άλλους, πρέπει να αναζητήσεις άμεσα βοήθεια από κάποιον επαγγελματία ψυχικής υγείας.


ΑΠΟΔΟΧΗ
Κάποια στιγμή, ανάμεσα σ’ αυτό το συναίσθημα θλίψης, αποδέχεσαι πλέον τη διάγνωση σου. Η φάση της αποδοχής δεν πρέπει να εξισώνεται με το ότι κάποιος εγκαταλείπει την προσπάθεια αλλά με το ότι μπορεί να γίνει ένα σημείο ενδυνάμωσης: αν δεν μπορείς να αλλάξεις ή να αντιστρέψεις τη διάγνωση, μπορείς κάλλιστα να σκεφτείς το καλύτερο σχέδιο προκειμένου να ζήσεις με αυτή και να την ξεπεράσεις, και ως άτομο αλλά και ως ζευγάρι. Μπορεί να υπάρξουν στιγμές όπου οι φάσεις της άρνησης, του θυμού, της διαπραγμάτευσης και της κατάθλιψης κάνουν την επανεμφάνιση τους από περίοδο σε περίοδο, αλλά παρ’ όλα αυτά βρίσκεσαι στη φάση της αποδοχής της διάγνωσης και της διαδρομής της υπογονιμότητας.


Δεν υπάρχει προκαθορισμένο ή συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για το πότε μπαίνεις και βγαίνεις από κάθε φάση της θλίψης, αλλά η γνώση αυτών των 5 σταδίων της θλίψης του μοντέλου Κούμπλερ-Ρος, μπορεί να σε βοηθήσει να προετοιμαστείς για τα συναισθήματά σου, καθώς επεξεργάζεσαι την διάγνωση της υπογονιμότητας.


Πηγή www.infertility.answers.com
Μετάφραση κειμένου : Πουλάκου Κωσταντίνα

 

Copyright © 2017 Μυστική Πύλη - mitrotita.gr Rights Reserved.
SlideBar

Τέλος συζήτησης

SlideBar